Travellers waiting at Atocha railway station.
Madrid, Spain.

~~ # ~~

Traveller.
Central hall of Atocha railway station, Madrid.

~~ # ~~

Reiziger.
Centrale hal van treinstation Atocha in Madrid.

One year ago my husband and I spend a week in Madrid, Spain.
I still have enough of these images to share,so … Let’s go Madrid!

Atocha’s taxi stand.

~~ # ~~

Een jaar geleden waren mijn lief en ik in Madrid.
Ik heb nog steeds genoeg foto’s van die trip om te laten zien … dus
laten wij even naar Madrid gaan.


Taxi standplaats van Atocha.

One year ago my husband and I spend a week in Madrid, Spain.
I still have enough of these images to share,so … Let’s go Madrid!

This is also Atocha railway station.

~~ # ~~

Een jaar geleden waren mijn lief en ik in Madrid.
Ik heb nog steeds genoeg foto’s van die trip om te laten zien … dus
laten wij even naar Madrid gaan.

Dit is ook Atocha, het treinstation van Madrid.

One year ago my husband and I spend a week in Madrid, Spain.
I still have enough of these images to share, so … Let’s go Madrid!


Atocha railway station is very beautiful not only the building itself,
a mixture of modern and old but
also because of the awesome garden in it.

~~ # ~~

Een jaar geleden hebben mijn lief en ik een week in Madrid doorgebracht.
Ik heb nog genoeg foto’s om te laten zien, dus … laten wij even Madrid gaan bezoeken.


Dit is het treinstation van Madrid, Atocha.
Niet alleen een mooi gebouw door de combinatie van
oud en modern maar ook door de
hele mooie tuin in het midden ervan.

Tapas eten in Maceiras.
Het markeert het einde van onze eerste dag in Madrid.

Samengevat:

Nu was het de tijd om te gaan eten.
Eindelijk!

Onze reisgids verwees ons, voor een tapas menukaart uit Galicië naar Maceiras.
Om te beginnen, kozen wij voor ‘Quesos Gallegos’ (Galicische kazen), ‘Croquetas de Jamón’ (ham kroketten) en ‘Polvo’ (inktvis).
Ik zeg ‘om te beginnen’ want we zagen nog meer lekkers op de kaart en we namen onze stevige trek op dat moment toch wel aardig serieus.
Maar tot onze verbazing bleek dit samen met het brood en de grote fles water toch meer dan genoeg te zijn.

Behalve om het lekkere eten was dit restaurant verder nog gedenkwaardig om het aantal decibels aan Galicische muziek die de tapas begeleiden. Aangezien Spanjaarden zich niet het zwijgen laten opleggen door een decibel meer of minder, was het effect op ons, net koud in Madrid, indrukwekkend en … verstommend.
Je kunt even luisteren hoe het klonk: Wav versie; Mp3 versie.


Maar goed, dit soms erg aanwezige onderdeel van de Spaanse cultuur, of het nou gaat om het volume van de Spaanse stembanden zelf, hun audioapparatuur of die van de TV, is ons al langer bekend en heeft ons nog nooit ervan tegengehouden vaker naar dit land terug te keren. Er zijn genoeg andere zeer positieve dingen die dit compenseren. En bij gelegenheid en in redelijkheid draagt dit onderdeel van de Spaanse cultuur natuurlijk ook deel uit van de charme van Spanje.


Wij, tapas liefhebbers, zijn dan ook later nog een keer teruggekeerd naar dit restaurant om de inhoud van hun lekkere menukaart verder te ontdekken.

Eating tapas at Maceiras.
This marks the end of our first day at Madrid.

In short:

Now it was time to get us some food.
Finally!


Our guide book referred us for an Galician (north Spain) tapas menu to Maceiras.
For a start, we chose for ‘Quesos Gallegos’ (Galician cheeses), ‘Croquetas de Jamón’ (ham croquettes) en ‘Polvo’ (squid).
I said ‘for a start’ because we saw more goodies on the menu and our apetite at that moment felt quit serious. But to our surprise this was, along with the bread and the big bottle of water, enough.


This restaurant was also remarkable by the amount of Galician music decibels companioning it’s good food.
As Spanish people do not let themselves be stopped by one decibel less or more … for us, just fresh in Madrid, this mixture was quit impressive and … silencing.
You can listen to how this sounded: Wav version; Mp3 version.

Nevertheless this part of Spanish culture, whether you apply it to the volume of their vocal cords, their audio equipment or their TV’s, is known to us and has never stopped us from keep returning to this country. Allot of other very positive things counterbalances this. And when in moderation it actually is a part of Spain’s charm.


In fact we, tapas lovers, went back to this restaurant to further explore their delicious tapas menu.

I got a comment on the previous picture.
‘Wouldn’t the colour version of ‘Vinos’ look better?’


No problem!
Here it is.


Which one would you prefer?

~~# ~~

Ik heb een reactie gehad op de vorige foto:
‘Zou de kleuren versie van ‘Vinos’ niet beter zijn?’


Geen probleem.
Hier is het.


Welke heeft jou voorkeur?

Well, for a moment there, I did panic!

I choose to drink tomato juice.
And what do you think I did with it?

I couldn’t help it! … Those cups were very slippery!

I don’t have a picture of all of the red juice on my table because at that moment I was precautionally holding the camera underneath the table. (Ya, I know me!) I didn’t dare to move until I got some paper towels to clean the mess away.
Luckily most of it remained on top of the table because of the tickness of this juice.
The damage was limited to a stain at my trousers, the photo bag and a small drop on the camera.

And, eh … as it is also displayed on the picture … shall I also mention the offered food?

First consider the following:
We step on the train at seven o’clock in the morning;
We didn’t take much food along because it’s not allowed to take food on board;
Airport food for some mysterious reason has it’s own, very special price;
The airplane was delaiyed.

Whit this in mind, do you think this uplifted our flying heart? *

* November 13, 2006 KLM announced that they are going to improve the quality of their meals on board.

#

Paniek!

Ja, even was ik in paniek.

Ik had gekozen voor tomatensap en wat denk je dat ik ermee deed?

Kon het niet helpen! Die kopjes zijn vreselijk glad!

Helaas heb ik van al dat rood op mijn tafeltje geen foto, want ik hield de camera voorzichtigheidshalve (ja,ja, ons kent ons!) onder dat tafeltje. Gelukkig is tomatensap zo dik dat het meeste op het tafeltje bleef liggen. Ik heb geen vin verroerd totdat ik dikke keukenpapier kreeg om het spul op te ruimen. De schade bleef beperkt tot een vlek op mijn broek, de fototas en een drupje aan de zijkant van de camera.

En nu die lege bakjes toch op de foto staan, zal ik het ook over het aangeboden eten hebben?

Als je eerst het volgende in gedachte houdt:

Wat denk je? Zou dit dan iets zijn om erover naar huis te schrijven? *

* Op 13 november heeft KLM bekendgemaakt dat men o.a. gaat investeren in betere kwaliteit voedsel.

Despite of my apprehensive feelings concerning flying … I must admit:
The view is GREAT!

#

Ondanks mijn gemengde gevoelens betreffende het vliegen … moet ik toegeven dat het uitzicht
GEWELDIG is!

I’m not very keen on flying.
This is the second plane that we’ve stept in together, my Hubby and me.
Until 2002 we were campers.
A car and a tent was enough for us to see some of Europe.
But I have close relatives abroad and unfortunatly crossing the ocean is one thing a car can’t do.
So after twenty years I flew again.
The first thing that crossed my mind, when I saw the plane at the time, was the same as with this ‘bird’:

‘Those things, shrunk!’

#

Vliegen doe ik niet echt graag.
Dit is de tweede keer dat mijn Lief en ik, samen gevlogen hebben.
In de twintig jaar daarvoor hebben wij Europa een beetje verkend met tent en auto.
Maar ik heb familie op twee verschillende eilanden in de oceaan dus een keer moest het er toch van komen.
Mijn eerste gedachte bij het zien van het vliegtuig toendertijd, was hetzelfde als deze keer:

‘Die dingen zijn gekrompen!’

‘Mind Your Step!’
That’s what a lady’s voice kept saying at the end of these rolling platforms.
And that’s what I start hearing everytime I see this picture again.
You see, our boarding gate, D81, was exactly underneath this rolling platform so we kept hearing this sentence over and over again, each and every time somebody used the platform.
At busy moments it got anoying.

#

‘Mind Your Step! ‘
Dat is wat een dames stem een paar keer herhaalde aan het einde van deze rollende looppaden.
En dat is wat ik weer hoor iedere keer dat ik deze foto terugzie.
Onze boarding gate, D81, lag namelijk precies onder deze rollende looppad.
Dus iedere keer als er iemand langs kwam ….
Langsholde …
Of zich, als een onderdeel van een langgerekte groep, op het ding liet voortstuwen …

Keer op keer, steeds weer opnieuw!

Can’t help it.
Got distracted …

On our way to the boarding gate these cirkels attracted my Hubby’s attention.
It required some balancing on the luggage trolley, but we succeded.

Ok. Let’s continue to the boarding gate.

#

Onderweg naar de boarding gate werden we natuurlijk weer afgeleid …
Deze cirkels trokken de aandacht van mijn Lief.
Hiervoor moest wat gebalanceerd worden op het bagage karretje, maar het is ons gelukt.

There’s allot to see and photograph at Schiphol.
But as I was saying it’s time to show you our Madrid pictures.
So lets skip Schiphol for now and head off to the boarding gate.

#

Er is veel te zien en te fotograferen op Schiphol.
Maar zoals ik al gezegd heb het is tijd om onze Madrid foto’s te laten zien.
Laten we daarom Schiphol voorlopig hierbij laten en doorlopen richting vertrek poort …

Eva Yerbabuena is Flamenco!
Vanaf haar allereerste beweging weet je dat je te maken hebt met een danseres van klasse.
Ze gijzelt je ogen en voert ze mee in haar gratieuze bewegingen.
Ze laat je zien wat Duende* is!

We zagen haar voor het eerst afgelopen september in Madrid met haar choreografie ‘A Cuatro Voces’ .
Na afloop van die voorstelling heb ik bovenstaande foto gemaakt.
In het Teatro de la Zarzuela.
Natuurlijk mocht je ook daar geen foto’s maken tijdens de voorstelling.
Die heb ik dan ook niet gemaakt.
Maar dit moment aan het einde van de voorstelling heb ik toch vastgelegd.
Een herrinering aan een bijzondere kennismaking.

Afgelopen zaterdag hebben wij weer van haar danskunst mogen genieten.
Voor het eerst heeft ze haar dansgezelschap mee naar Nederland genomen om haar eertse autobiografische voorstelling ‘Eva’ hier ten tonele te brengen.
Dankzij haar geweldige lichaamsbeheersing laat ze de bewegingen heel natuurlijk lijken.
Ze laat je zien wat je flamenco lerares je probeerde te leren.
En als ze aan haar krachtige zapateado (voetenwerk) begint … dan rest er alleen verwondering.

* Zie een uitleg van Duende in ‘Wat is Flamenco?’ de derde alinea.

#

Last Saturday we saw Eva Yerbabuena’s dance again.
She is now performing here in Holland with her first autobiographic choreography ‘Eva‘.

If you love Flamenco dance and ever get the chance to see her, you must grab that chance.
She is Flamenco!
As soon as she starts moving you know your looking at a first class dancer.
She hijacks your eyes and takes them along in her gracious movements.
And when she starts her vigorous zapateado (footwork)… astonishment is your part.
She shows you what Duende* is!

The picture above was taken at the end of Eva Yerbabuena’s Ballet Flamenco show ‘A Cuatro Voces’ at the Teatro de la Zarzuela in Madrid.
Of course it wasn’t permitted to take pictures of the performance itself.
And I didn’t.
But I really, really, wanted to keep a remembrance of such a remarkable acquaintance …

* See a definition of Duende at Wikipedia: The second meaning and Federico García Lorca’s quotation.

Some links about ‘A Cuatro Voces’:
deflamenco
flamenco-world

Some reviews of ‘Eva’:
criticaldance.com
ballet.co.uk