This time I had a better flashlight along but unfortunately didn’t use it at this particular moment.
At my very first shoot of Flamenco dance, a performance at a Dutch museum in 2005, I used the camera’s standard flash. Not only I almost blinded the lady sitting next to me back then, the hard lighting, hard shadows and having to remove hundreds of red eyes, has made me reluctant to use flash.
In consequence of this in darker conditions, I choose to photograph with 1600 ISO and often don’t get the sharpness I desire.
At this Fair I did give the new Flash a try (take a look at the next picture) but was still being cautious.
So I missed the chance of getting this dancers face sharp on this particular picture.
Next time better, I hope.
Even unsharp, I’m showing it because I love her Flamenco expression.

Ook dit jaar was er weer Flamenco bij hetzelfde Spaanse eethoekje.
Andere danseressen, andere jurken, maar het hoekje was precies hetzelfde.
Ondanks dat deze foto die goed scherp is laat ik het toch zien omdat ik haar uitdrukking zo mooi vind.
Ik had deze keer een betere flitser mee, maar omdat ik nog erg voorzichtig gebruik ervan maakte, miste ik bij deze foto de kans om haar gezicht scherp erop te krijgen.
Dit zit namelijk zo:
Tijdens mijn allereerste poging om Flamenco te fotograferen in 2005, heb ik niet alleen de mevrouw die naast mij zat zowat verblind (sorry mevrouw), maar ook ontdekt hoe ‘harde licht’, harde schaduwen en rode ogen een foto kunnen verpesten. Na het moeten verwijderen van honderden rode ogen op die serie foto’s, had ik het wel gehad met de (standaard) flitser.
Sinsdien gebruik ik liever 1600 ISO als er te weinig licht is, maar dit betekent helaas ook dat de foto’s vaak niet scherp zijn.
Ik moet er nog mee leren omgaan, maar achteraf vielen de foto’s die ik wel met deze flitser gemaakt heb reuze mee. Kijk als voorbeeld naar de volgende foto.